Advertisement


Home > Movies - Movie News
ఇళయరాజా-చాదస్తం పెరుగుతోంది

ఆయన గొప్ప కళాకారుడు. సంగీత సరస్వతి ముద్దు బిడ్డ. అందులో సందేహం లేదు. అద్భుతమైన స్వరకల్పనాజ్ఞానం ఆయన స్వంతం. అయితే ఇవన్నీ ఇలా వుంచితే ఇళయరాజా మొండి పట్టుదల వ్యవహారాలు మాత్రం వివాదాస్పదం అవుతున్నాయి. చదవేస్తే ఉన్నమతి పోయిందన్నట్లు, వయసు మీద పడుతున్న కొద్దీ ఇళయరాజాకు చాదస్తం పెరుగుతోంది అనుకోవాల్సి వస్తోంది.

పాట సృజన అన్నది కళాకారుల స్వంతమే. అందులో సందేహం  లేదు. కానీ ఏ కళాకారుడైనా తను స్వరపరచిన పాట ఎంత పాపులర్ అయితే అంతకు అంతా ఆనందిస్తాడు. కానీ అలా పాపులర్ కావాలంటే ఆ పాటను వివిధ రూపాల్లో జనాల దగ్గరకు తీసుకెళ్లాల్సి వుంటుంది.

సినిమాకు డబ్బులు తీసుకుని సంగీత దర్శకుడు పాట ఇచ్చినంత మాత్రాన అది పాపులర్ అయిపోదు. సినిమా ద్వారా అది జనంలోకి వెళ్తుంది. జనం నాలుకల మీద నర్తించి, నర్తించి ఆ పాట పాపులర్ అవుతుంది. వీధి మైకుల్లో, రేడియోల్లో, ఇక్కడ అక్కడ అని కాదు, ప్రతి చోట వినిపించడం ద్వారానే పాట ప్రాముఖ్యత సంతరించుకుంటుంది. ఇదంతా ఆ స్వరకర్తకు గర్వకారణమే.

కానీ ఇళయరాజా అలా అనుకోవడం లేదు. అలనాటి తన పాటలు ఇప్పటికీ తనకు డబ్బుల గుడ్లు పెట్టాలని అనుకుంటున్నారు. పోనీ సినిమాల్లో రీమిక్స్ లకు, సీరియళ్లలో వాడుకోవడానికి అనుమతి, డబ్బులు అడిగారు అంటే అర్థం వుంది. ఎవరైనా పాడాలన్నా తన అనుమతి కావాలని అనడం ఏమిటి?

ఈ లెక్కన వీధుల్లో జరిగే ఆర్కెస్ట్రా వాళ్లు కూడా తన అనుమతి తీసుకోవాలంటారేమో? ఎందుకంటే బాలు, చిత్ర లాంటి వాళ్లు ఏ వేదిక మీదనా తన పాటలు, తన అనుమతి లేకుండా పాడకూడదని ఇళయరాజా అనడం ఏమిటి? ఆ పాటకు ఇళయరాజా స్వరకల్పన చేసి వుండొచ్చు.కానీ వాటిలో వాళ్లకు కూడా భాగస్వామ్యం వుంది కదా? వాళ్లు ఆలపించారు కదా? ఈ విషయం విస్మరిస్తే ఎలా?

నిర్మాత నుంచి డబ్బులు తీసుకుని, తన స్వరకల్పనను ఇచ్చేసిన తరువాత కూడా ఇళయరాజాకు ఇంకా ఎక్కడ హక్కు వుంటుంది? అయినా ఇది లీగల్ విషయం కాదు. సృజన. కళాకారుడు ఎప్పడూ తన సృజనను నలుగురుకి అందించి, వాళ్లు ఆదరిస్తుంటే ఆనందించాలి కానీ, తన సృజనకు తానే సంకెళ్లు వేసి, చాదస్తానికి పోరాదు.