ఉదయం నిద్రలేవగానే ఉరుకులు పరుగులు. పిల్లలను సిద్ధం చేయాలి. ఉద్యోగానికి వెళ్లాలి. ఇంటి బాధ్యతలు చూసుకోవాలి. నెలవారీ ఖర్చులు, అప్పులు, భవిష్యత్తు అవసరాలు.. ఇలా ఒకదాని తర్వాత మరొకటి. రోజు ముగిసేసరికి శరీరం అలసిపోతుంది. రేపటి పనుల గురించి ఆలోచిస్తూనే నిద్రలోకి జారుకుంటాం. మళ్లీ ఉదయం అదే జీవితం!
ఈ పరుగులో ఒక్కసారి ఆగి మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకున్నామా? అందరి కోసం ఇంతగా బతుకుతున్నాం.. మరి మన కోసం ఎప్పుడు బతుకుతాం? చిన్నప్పుడు పెద్దయ్యాక ఏం కావాలని అడిగితే ఎన్నో సమాధానాలు చెప్పి ఉంటాం. మంచి ఉద్యోగం చేయాలి, ప్రపంచాన్ని చూడాలి, ఇష్టమైన పనులు చేయాలి, జీవితాన్ని ఆనందంగా గడపాలి అనుకుని ఉంటాం. కానీ పెద్దయ్యాక జీవితం మరో దారిలో నడుస్తుంది.
చదువు పూర్తవుతుంది. ఉద్యోగం వస్తుంది. పెళ్లి అవుతుంది. పిల్లలు పుడతారు. కుటుంబ బాధ్యతలు పెరుగుతాయి. ఇంటి కోసం, పిల్లల భవిష్యత్తు కోసం, తల్లిదండ్రుల అవసరాల కోసం కష్టపడతాం. ఇవన్నీ మన జీవితంలో ముఖ్యమైనవే. వీటి కోసం కష్టపడటంలో తప్పు లేదు. సమస్య ఎక్కడ వస్తుందంటే.. ఈ బాధ్యతలన్నింటి మధ్య మనల్ని మనం పూర్తిగా మర్చిపోయినప్పుడు!
ఎప్పుడో చదవాలనుకున్న పుస్తకాలు పక్కన పడిపోతాయి. నేర్చుకోవాలనుకున్న కొత్త విషయాలకు సమయం ఉండదు. స్నేహితులతో మాట్లాడటం తగ్గిపోతుంది. ఇష్టమైన పాటలు వినడం, సినిమాలు చూడటం, ప్రకృతిలో కాసేపు గడపడం కూడా సమయం వృథా చేసినట్లుగా అనిపిస్తుంది.
జీవితమంతా ఏదో ఒక లక్ష్యం కోసం పరిగెడుతూనే ఉంటాం. ఆ లక్ష్యాన్ని చేరుకున్నాక మరో లక్ష్యం ఎదురవుతుంది. ఇల్లు కొంటే పిల్లల చదువుల గురించి ఆలోచిస్తాం. పిల్లల చదువులు పూర్తయితే వారి భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచిస్తాం. ఒక ఆర్థిక లక్ష్యం నెరవేరితే మరో లక్ష్యం పెట్టుకుంటాం. ఇలా లక్ష్యాలు మారుతుంటాయి. బాధ్యతలు పెరుగుతుంటాయి. కానీ మన కోసం మనం కేటాయించుకునే సమయం మాత్రం పెరగదు.
మధ్యతరగతి కుటుంబాల్లో ఈ పరిస్థితి ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది. మంచి జీతం రావాలి. సొంత ఇల్లు ఉండాలి. పిల్లలకు మంచి చదువు చెప్పించాలి. కుటుంబానికి ఆర్థిక భద్రత కల్పించాలి. ఇవన్నీ సరైన ఆలోచనలే. కానీ ఈ లక్ష్యాలను సాధించే క్రమంలో ఆరోగ్యాన్ని, నిద్రను, మానసిక ప్రశాంతతను నిర్లక్ష్యం చేస్తే ప్రయోజనం ఏమిటి?
రేపటి సంతోషం కోసం ఈరోజు జీవితాన్ని మొత్తం త్యాగం చేస్తుంటాం. ఎక్కువ డబ్బు సంపాదించిన తర్వాత ప్రశాంతంగా ఉంటామని అనుకుంటాం. అన్ని అప్పులు తీరిన తర్వాత ఇష్టమైన పనులు చేస్తామని అనుకుంటాం. పిల్లలు పెద్దయ్యాక మన కోసం సమయం కేటాయించుకుంటామని అనుకుంటాం.
కానీ జీవితం మన ప్రణాళికల ప్రకారం మాత్రమే సాగదు. కొత్త అవసరాలు, కొత్త బాధ్యతలు వస్తూనే ఉంటాయి. అందుకే సంతోషాన్ని భవిష్యత్తుకు వాయిదా వేస్తూ ఉండకూడదు.
డబ్బు అవసరమే. భవిష్యత్తు కోసం పొదుపు అవసరమే. కుటుంబం కోసం కష్టపడటమూ అవసరమే. అయితే వీటన్నింటితో పాటు ఈరోజు మనం ఎలా జీవిస్తున్నామన్నది కూడా అంతే ముఖ్యం.
మన కోసం కొంత సమయం కేటాయించుకుంటే కుటుంబాన్ని నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నామేమోనని కొందరు భావిస్తారు. మనకు ఇష్టమైన పని చేయడం అంటే బాధ్యతల నుంచి పారిపోవడం కాదు. బాధ్యతలను మరింత ఆరోగ్యకరంగా నిర్వహించుకోవడానికి మనల్ని మనం సిద్ధం చేసుకోవడం.
మన కోసం బతకడం అంటే ఉద్యోగం వదిలేయడం కాదు. బాధ్యతల నుంచి పారిపోవడం కాదు. రోజువారీ జీవితంలో కొన్ని చిన్న మార్పులు చేసుకోవడం. రోజులో కనీసం 20–30 నిమిషాలు మనకు నచ్చిన పని కోసం కేటాయించుకోవాలి. ఆరోగ్యానికి అవసరమైన నిద్ర, వ్యాయామాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు. కుటుంబంతో ఉన్నప్పుడు ఫోన్ పక్కన పెట్టి వారితో మాట్లాడాలి. ఇతరుల అంచనాలను అందుకోవడం కోసం మాత్రమే కాకుండా, మనకు నిజంగా ఏం కావాలో కూడా ఆలోచించాలి.
ఒకసారి వెనక్కి తిరిగి మన జీవితాన్ని పరిశీలించుకుంటే కొన్ని ప్రశ్నలు ఎదురవుతాయి. మనకు నిజంగా ఇష్టమైన పనులు చివరిసారిగా ఎప్పుడు చేశాం? ఆరోగ్యం కోసం ఎంత సమయం కేటాయిస్తున్నాం? మనసుకు నచ్చిన పుస్తకం చదివి ఎంతకాలమైంది? ఎలాంటి ప్రయోజనం ఆశించకుండా సంతోషం కోసం చివరిసారిగా ఏం చేశాం? ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు వెతకడం మన జీవితాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి తొలి అడుగు కావచ్చు.

ఓ మనిషీ తిరిగిచూడు..
Mid life crisis madamsaar writing article.. 😉
అదే నేను ఎప్పట్నుంచో చెప్తున్నా. అన్న కోసం కాకుండా నీ కోసం నువ్వు బతుకు.
ni pe la m ko sam bathukutha
ఆ ప్రభువు నీకు మంచి మనసు ఇవ్వాలని ప్రార్థిస్తున్నా. మీ సతీమణి నాకు సోదరితో సమానం
The Lord Sri Krishna will come soon!
అన్న ఉండగా ఇంకో దేవుడు ఎందుకు దండగ.
ni em…ikkada kuda j e du pe na lan …k 0
సోదరా నీ మీద నాకు వ్యక్తిగతంగా ఎలాంటి ద్వేషం లేదు. మీ మాతృమూర్తిని అడిగినట్టు చెప్పు
Then gey
Neeammani kukkaludengitheputtinalanxakodaka